Przechodzenie przez pieszych poza przejściem dla pieszych

Chyba każdy z nas zastanawiał się kiedyś, czy w danym miejscu może przejść poza przejściem dla pieszych bez konsekwencji. Kiedy tak naprawdę, możemy to zrobić i nie będzie wiązać się to z żadnym mandatem?

Obowiązek pieszego

Według artykułu 13 prawa o ruchu drogowym, pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz korzystać z przejścia dla pieszych. Pieszy znajdujący się na tym przejściu ma pierwszeństwo przed pojazdem.

W ustępie 4 możemy przeczytać, że jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne lub podziemne dla pieszych, pieszy jest obowiązany korzystać z właśnie niego.

Przejście poza przejściem dla pieszych

W ustępie 2 wspomnianego artykułu 13, możemy przeczytać, że przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość od przejścia przekracza 100m.

Natomiast jeśli jednak skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100m od wyznaczonego przejścia, przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.

Takie postępowanie jest dozwolone tylko pod warunkiem, że nie spowoduje się zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów.

Ponad to, pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom i do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.

przechodzenie poza przejściem dla pieszych

Droga dwujezdniowa i torowisko

Według artykułu 13 ustępu 5 na obszarze zabudowanym, drodze dwujezdniowej lub takiej po której kursują tramwaje po torowisku wyodrębnionym z jezdni, pieszy który przechodzi przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany korzystać tylko z przejścia dla pieszych.

Co więcej, według ustępu 6 przechodzenie przez torowisko wyodrębnione z jezdni jest dozwolone tylko w miejscu do tego przeznaczonym.

Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na każdej jezdni uważa się za przejście odrębne.

Zabrania się

W artykule 14 możemy przeczytać, że pieszemu zabrania się:

  • wchodzenia na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd oraz spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi

  • przechodzenia przez jezdnię w miejscu ograniczonej widoczności

  • zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby na pasach

  • przebiegania przez jezdnię

  • chodzenia po torowisku oraz wchodzenia na torowisko, gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub opuszczanie ich rozpoczęto

  • przechodzenia przez jezdnię w miejscu, w którym urządzenie zabezpieczające lub przeszkoda oddzielają drogę dla pieszych albo chodnik od jezdni

przechodzenie poza przejściem dla pieszych

Mandat

Niestosowanie się pieszych do przepisów prawa o ruchu drogowym może wiązać się z wystawieniem mandatu przez policjanta:

  • Przebieganie przez jezdnię – 50 zł

  • Chodzenie po torowisku – 50 zł

  • Wchodzenie na torowisko gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub rozpoczęto ich opuszczanie – 50 zł

  • Przechodzenie przez jezdnię w miejscach o ograniczonej widoczności drogi na obszarze zabudowanym – 50 zł, na obszarze niezabudowanym – 100 zł

  • Zwalnianie kroku lub zatrzymywanie się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia przez jezdnię lub torowisko – 50 zł

  • Naruszenie obowiązku korzystania przez pieszego z chodnika lub drogi dla pieszych, a w razie ich braku, z pobocza – 50 z

  • Wchodzenie na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd na przejściach dla pieszych – 50 zł, w miejscach innych niż przejścia dla pieszych – 100 zł

  • Wchodzenie na jezdnię spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi – 100 zł

  • Przechodzenie przez jezdnię w miejscu, w którym urządzenia zabezpieczające lub przeszkoda oddzielają drogę dla pieszych albo chodnik od jezdni – 50 zł

  • Niestosowanie się do znaków drogowych dotyczących ruchu pieszych – 50 zł

Stan wyższej konieczności

Prawo ruchu drogowym uwzględnia przypadek stan wyższej konieczności. Według Art 16 nie popełnia wykroczenia, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone nie przedstawia wartości oczywiście większej niż dobro ratowane.